ही बातमी ऎकून मला अतिशय आनंद झाला. अशा बेकार शासकीय बहिष्कारांचा निषेध हा झालाच पाहिजे. या ४ युवकांच्या धाडसी क्रुत्याने आणखीन एकदा सरकारला लोकांच्या भावनांची भातुकली मांडण्यापासून निश्चितच पराव्रुत्तं केलंय. भारतात गेली अनेक वर्षं नेते विविध प्रकारे लोकांसमोर आपली image create करण्यासाठी धडपड करत आहेत. पण आपण त्यांच्या या क्ल्रुप्त्यांना कितपत बळी पडावं आणि कितपत त्यामुळे आपल्या जीवन शैलीत बदल घडू द्यावा ह्याचा निर्णय आपणच घ्यायला हवा. नाही का?

तिथेच महाराष्ट्रात अनेक शहरात व गावांत फ़ना लाखो लोकांनी एकाच वेळी आणि तो देखिल first day first show पाहिला. कसा? ते वाचा आजच्या महाराष्ट्र टाईम्स मध्ये.

एक दिवस काही मित्रांनी rock concert ला जायचा बेत केला. आणि सोबत "मॉडेल" पण येणार होती…सोन्याहून पिवळं!! पण एकतर अनोळखी circumstances आणि त्याहून जास्तं माझ्या shy स्वभावामुळे माझी भलतीच त-त प-प झाली. तशी ती माझ्याच वयाची आणि थोडी फ़ॉर्वर्ड अस्ल्याने तिने मला बोलतं केलं. गप्पा रंगात आल्या…मला rock शो चा विसरच पडला. तिचंही स्टेजवर चालू असलेल्या घडामोडींकडे फ़ार लक्ष नव्हतं. चार-पाच bands ने उत्तम perform केल्याचे मला नंतर समजले. मी मात्र शो संप्ल्यावरही तिच्याशी बोल्ण्यात हरवलो होतो.

शो संपला होता. दुसरा दिवस उजाडला. पण मी तिच्याशी बोलायची आणखीन एखादी संधी मिळते का, याच्या शोधात होतो. आणि संधी देखील समोरून चालून आली. ती marketing डिव्हिजन मध्ये अस्ल्याने ती वेगळ्या सेक्शन मध्ये बसत असे. पण आज अचानक तिचं माझ्या बिल्डिंग मध्ये काम होतं. कुणाला तरी भेटायच्या निमित्ताने का होईना पण ही difficult to approach चीज आज आपल्याला भेटणार म्हणून मी आणखीनच सुखावलो. बराच वेळ अळम-टळम कॉन्वर्सेशन झाल्या नंतर मी तिला हळूच "would you like to have the rest of this talk over coffee?" असा मोजून-मापून प्रष्ण विचारला. तिने तिची ती captivating की कायसं म्हण्तात ती smile दिली आणि "sure, why not!" म्हणता म्हण्ता आपली फ़ाइल उचलली आणि आम्ही ऑफ़िस मधल्याच एका "कॉफ़ी डे" कडे चालू लागलो. मझ्या ह्या माफ़क फ़ॉर्वर्डपणाचा हिने वाईट अर्थ तर नसेल न घेतला? माझ्या पोटात जणू वादळ चक्रावत होतं.

तिथे पोहोचताच मी तिच्यासाठी बसायला म्हणून खुर्ची मागे खेचली तर ती खुद्कन हसलीच. "you are a courteous boy" म्हणून तिने पुन्हा ते स्मीत-हास्य दिलं. माझ्या पोटातलं वादळ आणखीन वेगाने सुरू होऊ पहात होतं. तित्क्यात एका वेटर ने आमच्या समोर मेनू ठेऊन "what would you like to have" असे विचारल्यावर माझं थोडं दुर्लक्ष झालं. तिच्या त्या कॉम्पिमेंट ने भान सावरायला थोडा वेळ लागला. त्या काळ्या युनिफ़ॉर्म मधल्या smart waiter कडे बघत मी ऑर्डर दिली.

टू कॅपुचिनोज ऍन्ड वन चॉक्लेट फ़ॅंटसी…

(क्रमशः)

नुक्ताच गौरव चा मराठीत लिहिलेला blog पाहिला. या आधी निखिल व अजीत यांचे ब्लॉग ही वाचले होतेच. परमुल्कात रहात अस्ल्याने आम्हा सर्व अभियंत्यांची प्रमुख भाषा इंग्रजी होऊन बसली आहे. त्यामुऴे हे blogs वाचल्यावर आणि बराच विचार केल्यावर स्वतः मराठीत ब्लॉग लिहायचा निश्चय केला. परंतु कोण्त्या विषयावर लिहावे तेच सुचत नव्हते. तेव्हा सावरकरांची एक कविता आठवली. तीच कॉपी-पेस्ट करून श्री गणेशः करतोय.

जयोऽस्तु ते

जयोऽस्तु ते! जयोऽस्तु ते!
श्री महन्मंगले शिवास्पदे शुभदे
स्वतंत्रते भगवती त्वामहम् यशोयुतां वंदे!
गालावरच्या कुसुमी किंवा कुसुमांच्या गाली
स्वतंत्रते भगवती तूच जी विलसतसे लाली
तू सूर्याचे तेज उदधीचे गांभीर्यही तूची
स्वतंत्रते भगवती अन्यथा ग्रहण नष्ट तेची
वंदे त्वामहम् यशोयुतां वंदे!

मोक्ष-मुक्ती ही तुझीच रूपे तूलाच वेदांती
स्वतंत्रते भगवती योगिजन परब्रह्म वदती
जे जे उत्तम उदात्त उन्नत महन्मधुर ते ते
स्वतंत्रते भगवती सर्व तव सहचारी होते
वंदे त्वामहम् यशोयुतां वंदे!

-विनायक दामोदर सावरकर

आशा आहे माझ्या ह्या ब्लॉगला तुम्हा सर्व मित्रगणांचे प्रोत्साहन मिऴेल.